هفته دفاع مقدس به پایان رسید.ولی به نظر من از تنها جیزی که یاد نشد از شهیدان بود.
این هم آخرین نوشته در هفته در این ایام قشنگ:
آنها که رفتند کاری حسینی کردند
و آنها که ماندند باید کاری زینبی کنند
وگرنه یزیدی اند.
(معلم شهید دکتر علی شریعتی)
.
اگر دقت کرده باشید ذکر غالب این نوا های شور آفرین کربلا و یاد سالار لب تشنه دشت عشق آقا اباعبدالله الحسین(ع) است.از شور حسینی گفتن خوب است ولی جای خالی شعور حسینی را چه چیز پر میکند؟
هر زمان که از شعور حسینی سخن به میان می آید بی اختیار به یاد عالم جلیل القدر حضرت آیة الله حاج شیخ نعمت الله صالحی نجف آبادی و کتاب با ارزششان شهید جاوید که انقلابی در تحلیل قیام عاشورا است می افتم.ولی وا حسرتا که این دانشمند بزرگ که برای اولین بار منزل شیخ عبدالله نوری چشمم به جمالش روشن شد به خاطر اینکه حاضر به خیانت در امانت الهی(که همان میراث گرانقدر فقه شیعه می باشد)و ثنا گوئی نشد.مطرود شده و خانه نشین شده است.
بزرگانی از این دست که هر یک میراثی گرانسنگ و سندی بر مظلومیت تشیع هستند کم نبوده و نیستند.ِمنتظری ِ صالحی ِعلامه عسگری و......
بیایید نگذاریم که این سرمایه ها به همین راحتی از کف ما خارج شوند.
یا علی
اولیش آقا رحیم دوست عزیزم که اولین دیدارمان در بهترین شب سال یعنی شب قدر بود و روزی من در آن شب دوست خوبی بود که نصیبم شد(الحمد لله
).از همین جا خدمت آقا رحیم عرض میکنم که سر ما منت گذاشتی عزیز دمت گرم باز هم از این کارها بکن
.
راستی آقا رحیم منتظریم که یک قرار با هم بذاریم.
و اما دومین نفر که مثل همیشه با حرفهای قشنگش پشتوانه من در سخترین مراحل زندگیم بوده کسی نیست به جز دکتر علیرضا شیری.عزیزی که خاطرات کودکی و نوجوانی من با حضور دلنشینش عطر و بوی خاصی دارد.خاطراتی که هر برگش سند افتخاری برای من است.از کتابخانه شهید آوینی(که دکتر به خاطرش چه ها که نکشید...)تا زیارت عاشورا رفتنهای حاج منصور ارضی(با رنو ۵ سفید).کلاسهای محسن استاد باقر که الآن سالهاست که ازش بی خبریم.محمود نمازی عزیز که با کوله باری از گل یاس به سرای ابدی رفت
و....
دکتر شیری خوبیهایی در حق من کرده که هر وقت به یادشان میافتم عرق شرم از اینکه نتوانستم قدمی در راه جبرانشان بر دارم بر پیشانیم مینشیند.امیدوارم که بتوانم حداقل قدمی در راه جبران بر دارم.
علیرضا جان منون.فقط همین رو میتونم بگم
.
ضمنا" خدمت دوستان بگم که این آخرین مطلب شخصی است.من بعد روند نوشته ها مانند نوشته های قبلی خواهد بود.
یا علی
بوی شهادت میدهد.......
الآن در هفته دفاع مقدس هستیم.دفاعی که هزینه های سنگینی برای ایران داشت که کوچکترینش را شاید بشه ضربات سنگینی دونست که به اقتصاد کشور وارد شد و بزرگترینش رو میشه از دست دادن جوانانی دانست که هر وجود با ارزششون هزاران ایران ارزش داشت.شادی ارواح طیبه شهدا صلوات.
امروز قطعنامه شورای حکام علیه ایران صادر شد.وقتی این خبر رو شنیدم بی اختیار بوی جنگ به مشامم خورد و اولین سؤالی که به ذهنم خطور کرد این بود که اگر دستی حرمت این خاک عزیز رو بشکنه آیا هنوز هستند کسانی که مثل سال های جنگ ایران و عراق هستی خودشون رو فدای ایران و اسلام کنند و اطمینان داشته باشند که غریبه ها بر سر سفرۀ خون آنها نمیشینند و جان فشانی های آنها رو به اسم خودشون مصادره نمیکنند؟؟؟؟؟
و آیا هنوز طالقانی ها و شریعتی ها هستند که شعور اسلامی رو زنده کنند؟؟؟
یا حق
باذن الله و رسوله
از ذکر علی مددگرفتیم آن چیز که میشود گرفتیم
در بوته آزمایش عشق از نمره بیست صد گرفتیم
محکوم به حبس عشق گشتیم حکم ازلی ابد گرفتیم
دیدیم که رایت علی سبز معجون هدایت علی سبز
در چنبر آسمان آبی خورشید ولایت علی سبز
شیرین شکایت علی زرد فرهاد حکایت علی سبز
دستار شهادت علی سرخ لبخند رضایت علی سبز
در نامه ما سیاه رویان امضای عنایت علی سبز
(شعر از عارف واصل مرحوم حاج محمد رضا آقاسی)
سلام علیکم
ما هم به جمع وبلاگ نویسان پیوستیم.ان شا الله که بتوانیم دور از همه هیاهوها چند کلمه حرف حساب بزنیم.
